อ่านละครเรื่องลูกทาส วันที่ 13 มีนาคม 2557

อ่านละครเรื่องลูกทาส วันที่ 13 มีนาคม 2557

“ลำพังความรู้แลปัญญา ก็ยังช่วยคนอื่นได้ไม่มากดอก แกต้องมีหน้าที่การงานสำคัญด้วย จึงจะช่วยคนได้มาก”

“ยุติธรรม แปลว่า มีธรรมจึงจะยุติ หากใจของแกไม่มีธรรมแล้ว ก็ไม่อาจตัดสินคดีความใดให้เป็นข้อยุติลงได้ แต่หากใจแกมีความยุติธรรม แกก็จะให้ความเป็นธรรมแก่คนอื่นดังที่แกหวังไว้ได้”

“แล้วกระผมต้องทำหน้าที่การงานใดหรือขอรับ” แก้วสงสัย


“แกคับแค้นเรื่องเจ้าใบไม่ได้รับความเป็นธรรมใช่หรือไม่ แล้วเหตุใดแกไม่แสวงหาความเป็นธรรม ด้วยการเป็นตุลาการเสียเองเล่า”

“ตุลาการ แค่คุณพระบอกว่ากระผมจะรับราชการได้ ก็เกินวาสนาไอ้แก้วแล้ว จะให้เป็นถึงตุลาการเลยหรือขอรับ”

“เชื่อฉันเถอะเจ้าแก้ว สักวันบ้านเมืองเราต้องมีโรงเรียนกฎหมายเหมือนเช่นบ้านเมืองที่เจริญแล้ว ถึงตอนนั้น จะไพร่หรือผู้ดีก็มีโอกาสรู้กฎหมายเท่ากัน หากแกตั้งใจจริง ทำไมจะเป็นตุลาการไม่ได้...แต่รู้กฎหมายอย่างเดียว ก็ยังเป็นตุลาการแต่เพียงได้ชื่อ แกต้องมีความยุติธรรมในใจด้วยจึงจะเป็นตุลาการโดยสมบูรณ์”

“ความยุติธรรมในใจ”

แก้วนิ่งคิดตามที่พระนิติธรรมฯ พูด เริ่มมีความหวัง

“ยุติธรรม แปลว่า มีธรรมจึงจะยุติ หากใจของแกไม่มีธรรมแล้ว ก็ไม่อาจตัดสินคดีความใดให้เป็นข้อยุติลงได้ แต่หากใจแกมีความยุติธรรม แกก็จะให้ความเป็นธรรมแก่คนอื่นดังที่แกหวังไว้ได้”

แก้วฟังแล้วมีความหวัง เขามุ่งมั่นเอาจริง ตุลาการ คือเป้าหมายในชีวิตของเขา

เวลาผ่านไปสามสี่เดือน นิ่มแพ้ท้องพระยาไชยากรดีใจมาก แต่พอเธอบอกว่าอยากกลับไปเยี่ยมน้อมก็ถูกสั่งห้าม เธอร้องไห้ด้วยความเสียใจเวลาที่ตัวเองกำลังจะมีลูกอย่างนี้เธออยากพบแม่มากที่สุด

แก้วเดินมาเห็นนิ่มนั่งร้องไห้อยู่ ก็หยุดถามว่าเป็นอะไร นิ่มรีบเช็ดน้ำตาเพราะกลัวเขาจะเอาไป ฟ้องพระยาไชยากร แล้วเบี่ยงเบนความสนใจถามเขาว่าหายไปไหนไม่เห็นขับรถม้ามาที่นี่นานแล้ว

“กระผมมาแทนพี่บุญมีน่ะขอรับ คราวก่อนพี่บุญมีเจ็บหนัก พอหายก็กลับมาทำหน้าที่เหมือนเดิม ส่วนคราวนี้พี่บุญมีตามคุณมาโนชไปราชการ กระผมเลยกลับมารับใช้อีกน่ะขอรับ”

นิ่มพยักหน้ายิ้มรับ ก่อนจะหน้าเศร้าลงไปอีก แก้วสังเกตสีหน้านิ่ม

“คุณนายคิดถึงแม่ของคุณนายหรือขอรับ”

“นายแก้วรู้ได้ยังไง”

“กระผมได้ยินแม่อบเชยพูดกับคนข้างเรือนว่าคุณนายตั้งท้อง กระผมเลยเดาเอาว่าธรรมดา คนมีลูกน่าจะมีความสุข แลท่านเจ้าคุณก็คงอยากได้ลูกเล็ก ๆ อยู่แล้ว จึงไม่น่ามีอะไรรบกวนใจคุณ

นาย นอกจากเรื่องที่ท่านเจ้าคุณวิวาทกับแม่ของคุณนายเท่านั้น”

“นายแก้วพูดราวกับตาเห็น ใช่ ฉันต้องการให้แม่มาอยู่ใกล้ มาให้ความอบอุ่น ปลอบโยน แลกำลังใจเท่านั้นเอง แต่ท่านเจ้าคุณก็ไม่เข้าใจ แลแม่ฉันก็คงไม่ยอมมาด้วย เพราะแม่ฉันแค้นเคืองท่านเจ้าคุณนัก”

“คุณนายลองเขียนจดหมายถึงแม่คุณนายซักฉบับเถอะขอรับ บางที กระผมอาจจะทำให้แม่ของคุณนายเปลี่ยนใจได้”

นิ่มมองแก้วด้วยความแปลกใจ และสงสัยว่าทาสอย่างแก้วจะทำได้อย่างไร แต่เธอก็ยินดีให้เขาช่วย...วันรุ่งขึ้น แก้วนำข่าวมาบอกคุณน้ำทิพย์ว่ากำลังจะมีน้องเล็ก ๆ เธอแสดงความดีใจ แล้วแก้วก็ขอให้เธอช่วยติดต่อกับน้อม เธอรับปากและบอกให้เขาไปวัดนามบัญญัติด้วยกัน ทำบุญเสร็จแล้วจะได้ไปหาน้อม

มาโนชเห็นคุณน้ำทิพย์ถือถาดใส่สำรับกับข้าวขึ้นมาบนเรือน ก็รีบเข้าไปทักทาย

“ทำไมยกสำรับกับข้าวมาเองล่ะจ๊ะน้องน้ำทิพย์ บ่าวไพร่มันไปไหนหมดรึ”

“ไม่ได้ไปไหนดอกค่ะ แต่กับข้าวพวกนี้ฉันทำมาให้คุณพ่อท่าน เห็นท่านบ่นอยากทานมาหลายวันแล้ว พอทำเสร็จก็เลยยกขึ้นมาให้ด้วยตัวเอง”

“แล้วเมื่อไหร่ พี่ถึงจะมีวาสนาได้กินรสมือของน้องบ้างล่ะจ๊ะ” มาโนชยิ้มกรุ้มกริ่ม

“ฉันไม่ทราบว่าพี่มาโนชชอบทานรสไหน ให้พวกทาสสาว ๆ ปรุงให้ทาน น่าจะถูกปากกว่ากระมังคะ”

“ เรื่องก็ผ่านมาเป็นเดือนแล้ว น้องยังไม่เลิกแขวะพี่อีกรึ อีกไม่นาน เราก็จะหมั้นหมายกัน หากน้องเจอหน้าพี่แล้วประชดประชันกันเช่นนี้อยู่ร่ำไป เราจะมีความสุขกันได้อย่างไร”

“ฉันจำได้ว่าพี่มาโนชต้องเป็นขุนก่อนไม่ใช่หรือคะ คุณพ่อท่านถึงจะยอมให้เราหมั้นหมายกัน”

“อีกไม่นานพี่ก็...”

“ก็อย่างที่พี่มาโนชบอกล่ะค่ะ ผ่านมาเป็นเดือนแล้ว ยังไม่มีวี่แววว่าจะมีพระบรมราชโองการแต่งตั้งเลย พี่มาโนชยังแน่ใจอีกหรือคะว่าจะได้บรรดาศักดิ์ชั้นขุน” น้ำทิพย์ยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเดินหนีไปอย่างไม่แยแส

มาโนชหน้าเครียด เพราะเรื่องนี้ก็คาใจตนอยู่เช่นกัน จึงมาสอบถามจากพระยาไชยากร

“พ่อมาโนชก็รู้ ว่าเสด็จท่านประชวร แล้วใครจะกล้าไปพูดเรื่องเลื่อนยศเลื่อนตำแหน่งกัน อย่างไรเสีย รายชื่อพ่อมาโนชก็ถูกส่งขึ้นไปแล้ว ต้องได้เป็นขุนแน่ ๆ อย่ากังวลเลย”

“กระผมทราบขอรับ แต่ก็อดห่วงไม่ได้ จริง ๆ ชื่อก็ถูกส่งขึ้นไปตั้งนานแล้ว ก็ยังไม่ได้พระราชทานเสียที จนกระผมกลัวว่าจะมีเหตุเปลี่ยนแปลงน่ะขอรับ” มาโนชหน้าเครียด

“ไม่มีดอกน่า อารับราชการมาครึ่งค่อนชีวิตแล้ว เชื่ออาเถอะ แต่ถ้าพ่อมาโนชอยู่ว่าง ๆ ไม่มีงานการอะไร ก็ไปราชการหัวเมืองเสียหน่อย มั้ยล่ะ จะได้ไม่ต้องคิดฟุ้งซ่านเรื่องนี้”

“ราชการอะไรขอรับ”

อ่านละครเรื่องลูกทาส วันที่ 13 มีนาคม 2557

ละครลูกทาส บทประพันธ์โดย : รพีพร
ละครลูกทาส บทโทรทัศน์โดย : บทกร
ละครลูกทาส กำกับการแสดงโดย : ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์
ละครลูกทาส ผลิตโดย : บ. ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จ.ก.
ละครลูกทาส ควบคุมการผลิตโดย : ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์
ละครลูกทาส ออกอากาศทุกวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสช่อง 3
ที่มา เดลินิวส์